Om Arbeidsarven:

Arbeidsarvens
arkiver:

Skriv om arbeid:

Bilder fra arbeid:

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Et eksempel fra dr.avhandlingen til Hilde Gunn Slottemo. Fabrikkarbeider, far og forsørger : menn og mannlighet ved Koksverket i Mo i Rana, 1950-1980. Skriftserie fra Historisk institutt, nr 41. Trondheim 2003.

Flere andre eksempler finner du her


"Torbjørn var en av mennene som jobbet i produksjonen på svartsida. Han ble ansatt ved Koksverket i 1972, og var med under ommuring av batteriene et par år seinere. Dette fortalte Torbjørn om ommuringsjobben og forholdet mellom de norske og de tyske arbeiderne i denne perioden:

” Det va jo å ein interessant jobb. Det va jo tyskera der, og engelskmenn, og polakka, trur eg det va. Og arbeidd. Og der ser du jo klasseferskjell. Tyskeran va jo overlegen alle ainner. Det va jo berre de som kunn gjær et godt arbei'. Og sjæfa og sånn, det va de jo vældig redd ferr, og sto i giv akt nesten når det kom en mann med en frakke. Då va det jo en sjæf som kom, og då skull du jo hiv alt, og så stå på pinna og vær klar. Og eg va jo så heldig at eg kom i det som vi kalla steinteltet. Så eg va og sortert stein. Ferr det va et utall av ferskjellige. Eg trur det va godt over tusen ferskjellige. Ferr å bygg i hop det her, å sorter og.... Vess eg bynt å stabel på en palle, så kom han, og så tippa han'a, og så sa han ”schaise”. Men når han først ha lagt den første floa på med stein, så kunn eg bynn å legg. Då va det gagn i. Men han mått legg den første. Ellers vart det ikkje gagn i.

-Ka va det hain sa, sa du?

-Nei, det va ”schaise”, det va dårlig. Det va ikkje gagn i det der som eg ha gjort. Å så ha vi jo småkaffe om mårran i halv åtteti'a. Uti det der steinteltet. Og vi ha jo med oss åt de her tyskeran som va lamme oss der, og grei som berre det. Men når han der sjefsingeniør'n kom på Koksverket, og han tysksjæfen kom, formann ferr den her muregjengen, då hive han kaffekoppen, og da ”schef komme”, sa han, og så hiva han kaffekoppen. Ja, her mått vi gi oss. Og så såg han at eg satt jo med kaffekoppen, og så sa eg det at ”nei, har vi kaffepause, så har vi kaffepause”. Om det va sjæf eller ikkje sjæf. Det va ikkje nøye. Ha vi pause, så ha vi pause. Nei, det va ”arbeten, arbeten”, det herran mått vi gjer. Men etter en tre veke trur eg det va, så sa eg ”no tar vi en pause, kaffepause”. Ja, han kom, han syns det va godt med den kaffepausen. Å så kom han plutselig på han som va driftsingeniør på Koksverket der, og kom og prata veit du. Og han hiva kaffekoppen, bort i ei krå, så han ikkje skull sjå det herran. Og driftsingeniør'n han kom og sett seg lamme meg, og tok en kaffekopp i lamme meg, og prata. Og det herran, det va heilt nytt ferr han, han vart større og større i auan. Ka det her va ferr system, at driftsingeniør'n kom og satt seg lamme oss som arbeid der i steinteltet og prata? Det der skjønna han nu ikkje rektig, men så gjekk det nånn daga, så kom han der tysksjefen. ”Schef komme”, sa han. ”Ja” sa eg, ”det e kaffe”. Å så vefta eg han tyskar'n bort, han mått kom. Å så spor eg om han skull ha kaffe. ”Niks kaffe”, sa han, ”niks kaffe”. ”Ja”, sa eg, ”kaffe, kaffe, kaffe”. Ja, då kom han, og så sett han seg, og så begynt han å prat litte grann. Og då, etterpå det, då kunn vi sett i fred å ha kaffe, uansett ken som kom. Då ha vi kaffepause. Ja. Så det gjekk an å lær' de og. Men det va vældi' i startfas'n, da så han sjæfa over alt. Og hiva kaffekoppen, og sprang og arbeid. Men med det samme de ha snudd ryggen te, så va det fem menutt. Det va sånn som eg kalla øyentjænera. Men vi fekk et vældi godt forhold i grunn. ”

.........."

 

 

 

 

 

 

 


Mer å lese:

Mer om arbeidets historie i Norden og ellers i verden:

Arbeidsarven samarbeider med:

De som hjelper prosjektet:


 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sist oppdatert 8.4..2006
2005©Ingar Kaldal